บทที่ 632 เหมือนกันเปี๊ยบ

เสียงร้องเพลงของโหวซาน แม้ทำนองจะเพี้ยนไปบ้าง แต่มันกลับเหมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในน้ำที่กำลังนิ่งสงบ

ผู้โดยสารที่เดินขวักไขว่บนชานชาลาใกล้ๆ ต่างพากันหยุดเดิน หันมามองเป็นตาเดียว รวมถึงกลุ่มผีญี่ปุ่นในชุดสูทผูกไทพวกนั้นด้วย

"ข้างหน้ามีกองทัพอาสาสมัครอีสาน~ ข้างหลังมีประชาชนทั่วประเทศ~ พี่น้องชาวจีนผู้กล้าหาญจงรุกไล่!"

โหวซานยังคงร้องต่อไป แม้จะถูกผีญี่ปุ่นยี่สิบสามสิบชีวิตบนชานชาลาจ้องมองอยู่

แน่นอนว่าเขาไม่ได้โง่ ตรงกันข้ามเขารู้ดีว่า การที่มีผีญี่ปุ่นปรากฏตัวขึ้นมากมายขนาดนี้ แถมยังมาอย่างเปิดเผย ย่อมต้องมีนัยทางการเกี่ยวข้องด้วยแน่ๆ