บทที่ 656 ฉลองกันหน่อย

ตลอดทั้งปีไม่หลับไม่นอน เพื่อรอคอยฟ้าสาง เรียกว่า 'โส่วซุ่ย' หรือการเฝ้าปี

ธรรมเนียมนี้แพร่หลายมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก บ้านที่เคร่งครัดหน่อย ตอนเฝ้าปีจะจุด 'เทียนเฝ้าปี' เล่มพิเศษด้วย

การเฝ้าปีคือการเฝ้ารักษาเวลา เป็นการอธิษฐานขอให้ผู้หลักผู้ใหญ่มีอายุมั่นขวัญยืน และยังเป็นการเฝ้าระวังภัยให้เด็กๆ เพราะมีตำนานเล่าว่า ในสมัยโบราณมีปีศาจตัวเล็กชื่อ 'ซุ่ย' จะออกมาจับเด็กกินในคืนส่งท้ายปีเก่า การเฝ้าระวังปีศาจซุ่ย จึงพ้องเสียงกับคำว่า 'เฝ้าปี' (คำว่า ซุ่ย แปลว่า ปีศาจ และ ขวบปี)

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ธรรมเนียมการเฝ้าปีที่สืบทอดมาร่วมพันปีได้ฝังรากลึกอยู่ในสายเลือดของชาวฮั่นไปแล้ว

แม้แต่ในยุคหลัง ธรรมเนียมนี้ก็ยังคงเฟื่องฟู เพราะเป็นโอกาสเดียวในรอบปีที่จะอดตาหลับขับตานอนเล่นไพ่นกกระจอก เล่นโต้วตี้จู่ หรือเล่นไพ่กิเก้าได้อย่างเปิดเผย ใครพลาดโอกาสนี้ไปคงต้องตบเข่าฉาดด้วยความเสียดาย