บทที่ 684 เขารู้แค่คนเดียวว่าเราทุกคนรู้กันหมด

"เทาจื่อ!"

จู่ๆ หลี่เซี่ยงตงก็ตะโกนเสียงดัง

ไม่รอให้หลี่เสี่ยวเทาที่สะดุ้งโหยงได้ทันตั้งตัว เขาก็ยิงคำถามต่อทันที "เรื่องแบบนี้แกไม่ได้ทำครั้งแรกใช่ไหม?"

"คะ... ครั้งแรกครับ"

หลี่เซี่ยงตงจับสังเกตแววตาลนลานของหลานชายได้ทันควัน เขายิ้มกว้าง ดึงหลี่เสี่ยวเทาที่ยังนั่งยองๆ อยู่ให้ลุกขึ้น