บทที่ 727 ชายคนนั้น

"เลิกเล่นได้แล้ว เข้ามากินข้าว"

มื้อเช้าเสร็จแล้ว หลี่เซี่ยงตงเรียกลูกๆ มากินข้าว หลี่เสี่ยวไห่วิ่งเหยาะๆ เข้ามาในห้อง ส่วนหลี่เสี่ยวจู๋มีขนไก่เหน็บอยู่ที่หูข้างหนึ่ง หันมามองพ่อแล้วเอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก

หลังจากเล่นวางลูกขนไก่บนหน้าผากจนเบื่อ หลี่เสี่ยวจู๋ก็คิดค้นวิธีเล่นใหม่... ถอนขนไก่...

ปู่หลี่อุตส่าห์อดตาหลับขับตานอนทำทั้งคืน เพิ่งจะให้หลี่เสี่ยวจู๋ไปไม่ถึงชั่วโมง ลูกขนไก่แสนสวยก็กลับคืนสู่สามัญ... เหล็กถ่วงก็ส่วนเหล็กถ่วง ขนไก่ก็ส่วนขนไก่

หลี่เซี่ยงตงเดินเข้าไปนั่งยองๆ บีบแก้มยุ้ยๆ ของลูกสาวทีหนึ่ง แล้วเก็บซากอารยธรรมลูกขนไก่บนพื้นขึ้นมา