บทที่ 737 ดูฉันกินนี่

หลี่เสี่ยวเทาถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

เขาฟังคำพูดของน้องสาวหลี่เสี่ยวจู๋แล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเข้าผิดห้องยังไงชอบกล

ถ้าไม่ได้เห็นพี่ใหญ่หลี่นั่งอยู่หัวโต๊ะ เขาคงคิดว่าตัวเองวิ่งเร็วเกินจนหน้ามืดหลงไปเข้าห้องอาสามแน่ๆ...

"ยืนบื้ออยู่ทำไม? รีบไปวางกระเป๋าแล้วล้างมือ กินซาลาเปาร้อนๆ ก่อน แล้วค่อยไปทำการบ้าน"

"ครับพ่อ"