บทที่ 757 ตกลงกลัวอะไรกันแน่?

โจวอวี้ฉินเดินยิ้มเข้ามาในห้องพร้อมกับย่าหลี่ แต่พอเห็นภาพตรงหน้า สีหน้าก็เปลี่ยนทันควัน เธอทำหน้าบึ้งตึงมองไปที่หลี่เสี่ยวไห่กับหลี่เสี่ยวจู๋ที่กำลังนั่งเบียดเสียดแย่งกันเล่นเก้าอี้โยก

"ลงมากินข้าวเดี๋ยวนี้"

"มาแล้วครับแม่"

หลี่เสี่ยวไห่ลุกจากเก้าอี้โยกด้วยท่าทางโผงผางเกินเหตุ ทำให้เก้าอี้โยกแกว่งไปมาอย่างแรง หลี่เสี่ยวจู๋ที่นั่งอยู่ไม่กล้าขยับตัว

แต่เธอก็ร้อนใจอยากจะลง กลัวโจวอวี้ฉินจะไปหยิบไม้ขนไก่มาอีก เลยรีบเอามือตบที่วางแขนหวังจะให้เก้าอี้หยุดแกว่ง