บทที่ 776 กินแตงโม

"พ่อ ผมกินไม่ลงแล้ว"

ในชามของหลี่เสี่ยวไห่ยังเหลือบะหมี่อยู่อีกเกือบครึ่ง เขายกชามมายืนตรงหน้าหลี่เซี่ยงตง ตั้งใจจะแบ่งบะหมี่ที่กินไม่หมดให้พ่อกิน

ที่บอกว่ากินไม่ลง หลี่เซี่ยงตงย่อมไม่เชื่อหรอก โจวอวี้ฉินที่เป็นคนตักข้าวตักปลาให้ รู้ดีว่าลูกชายแต่ละมื้อกินจุแค่ไหน

"ไม่ได้กินไม่ลงหรอก แต่เผื่อท้องไว้กินแตงโมใช่ไหมล่ะ?"

"แหะๆ"