บทที่ 783 ปิดเทอมหน้าร้อนมาถึงแล้ว

ประตูไม้ถูกหลี่เสี่ยวจู๋ผลักจนดังเอี๊ยดอ๊าด แต่ถึงจะดังยังไง คุณภาพของประตูไม้ก็ยังคงทนทานผ่านบททดสอบไปได้

"พี่ตง ทำไมผมรู้สึกว่าที่พี่ติดประตูไม้บานนี้ ไม่ได้เอาไว้กันแมวในบ้าน แต่เอาไว้กันยัยหนูนี่มากกว่านะ"

โหวซานชี้ไปที่หลี่เสี่ยวจู๋ที่ยังคงออกแรงผลักประตูอย่างเอาเป็นเอาตาย หวังจะเข้าไปเล่นกับลูกเจี๊ยบ ถือเป็นเรื่องยากที่เขาจะมองทะลุถึงแก่นแท้ของปัญหาได้ในแวบเดียว

หลี่เซี่ยงตงหัวเราะ ไม่ได้ตอบอะไร เขารวบตัวอุ้มหลี่เสี่ยวจู๋ขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน สองพ่อลูกรีบเดินมาที่โต๊ะไม้แดง

หลี่เสี่ยวไห่กับหลี่เสี่ยวโปกำลังเล่นโยนหินกันอยู่ที่นี่ ส่วนจางเมียวเมียวนั่งยองๆ ดูอยู่ข้างๆ