บทที่ 786 หลังมื้ออาหาร

ฤดูใบไม้ผลิชวนง่วง ฤดูใบไม้ร่วงชวนอ่อนเพลีย ฤดูร้อนชวนสัปหงก ฤดูหนาวทั้งสามเดือนนอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ

ซาลาเปาสามลูกตกถึงท้อง ตามด้วยน้ำซุปไข่ชามโตล้างปาก โหวซานกินอิ่มหนำสำราญ ก็เตรียมตัวกลับบ้านไปงีบหลับบนเตียงสักหน่อย

"พี่ตง ฉันกลับก่อนนะ ตื่นแล้วเดี๋ยวค่อยไปจัดการเรื่องเนื้อแกะที่เราจะกินมื้อเย็นนี้"

"นายอย่าเพิ่งรีบกลับสิ แตงโมที่ฉันซื้อมายังกินไม่หมดเลย ย่อยอาหารสักพักแล้วกินสักสองชิ้นค่อยกลับ"

แตงโมลูกโตสองลูกที่หลี่เซี่ยงตงซื้อกลับมา เมื่อเช้าเพิ่งกินไปแค่ครึ่งลูก ยังเหลืออีกตั้งลูกครึ่งแช่อยู่ในอ่างน้ำ