บทที่ 817 เบิกบานใจ

หลังจากเดินออกมาจากโซนแพนด้า หลี่เซี่ยงตงก็หันไปมองย่าหลี่ที่กำลังใช้ไม้เท้าพยุงตัวเดิน ใบหน้าของท่านดูมีเลือดฝาดสดใส

"คุณย่าครับ เหนื่อยไหมครับ? เราไปหาที่นั่งพักกันก่อนดีไหม"

ตอนนี้ย่าหลี่กำลังอารมณ์ดีสุดๆ เมื่อก่อนท่านมักจะได้ยินคนเขาพูดถึงความน่ารักของแพนด้ายักษ์มาตลอด วันนี้เพิ่งจะได้มาเห็นกับตาเป็นครั้งแรก

ท่านหัวเราะพร้อมกับโบกมือปฏิเสธ "ย่ายังไม่เหนื่อยหรอก เพิ่งจะเดินมาได้นิดเดียวเอง ถ้าเหนื่อยเดี๋ยวย่าบอกเองแหละ"

หลี่เซี่ยงตงพยักหน้ารับคำ แล้วเดินนำทุกคนไปตามป้ายบอกทาง มุ่งหน้าสู่ภูเขาลิง