บทที่ 827 อบอุ่นเป็นกันเอง ผ่อนคลายกลมเกลียว

สถานีรถไฟฝูโจว

เดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางสุดท้ายของขบวนรถไฟเที่ยวนี้แล้ว ผู้โดยสารในทุกตู้รถไฟต่างก็ทยอยต่อแถวลงจากรถ

ในตู้พักผ่อนของพนักงานรถไฟ โหวซานมองดูกระสอบสามใบที่ถูกลากออกมาจากใต้เตียง พลางเกาหัวอย่างเก้อเขิน

เขาทำหน้าลำบากใจพร้อมกับพูดว่า "พี่ตง ลุงซุน มันหนักเกินไปครับ ผมยกไปไม่ถึงลานกว้างหน้าสถานีหรอกครับ"

ถ้าเป็นที่สถานีปักกิ่ง โหวซานก็คงใช้หน้าตาตัวเองไปขอยืมรถเข็นมาใช้แล้ว แต่นี่เป็นสถานีฝูโจว ไม่มีคนรู้จัก แล้วพวกเขาก็ไม่อยากทำตัวสะดุดตาเกินไป เลยต้องเตรียมใจใช้แรงงานคนขนกระสอบลงจากรถไฟไปเอง