บทที่ 829 เด็กไม่เอาถ่าน

"ลุงซุน! ทางนี้ครับ!"

โหวซานชะโงกหัวออกไปนอกหน้าต่างรถไฟ มือข้างหนึ่งยกขึ้นบังแดดที่หน้าผาก ส่วนมืออีกข้างก็โบกเรียกซุนจิ้งหรีดที่อยู่ไม่ไกลอย่างต่อเนื่อง

"ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม?"

ซุนจิ้งหรีดที่มีเส้นเลือดฝอยแดงก่ำในตาเดินมาถึงหน้าประตูตู้พักผ่อนของพนักงานประจำรถไฟ

ระหว่างทางกลับปักกิ่ง ตู้พักผ่อนของพนักงานจะไม่ให้ผู้โดยสารเข้าไปเด็ดขาด