บทที่ 893 กวีเจ้าสำราญ

"พี่เหนื่อยแล้ว ให้พี่พักสักแป๊บได้ไหม?"

"เลิกวิ่งได้แล้ว พวกเราไปดูปลากันดีไหม?"

"พี่เวียนหัว ทำไมต้องเอาแต่วิ่งวนรอบโอ่งน้ำใบใหญ่ด้วยเนี่ย?"

ตอนนี้เป็นฤดูร้อน กว่าฟ้าจะมืดก็ปาเข้าไปสองทุ่ม หลี่เสี่ยวไห่เพิ่งกินข้าวเสร็จก็ถูกหลี่เสี่ยวจู๋ลากออกมาเล่นที่ลานบ้าน เขาคิดว่าเล่นก็เล่นไปเถอะ ยังไงซะเขาก็รับเงินมาแล้ว

แต่ใครจะไปคิดว่า อายุแค่นี้เขากลับได้ลิ้มรสสัจธรรมที่ว่าเงินทองนั้นหามาได้ยากลำบากก็วันนี้แหละ