บทที่ 916 ตามกระแส

วันรุ่งขึ้น

ข้างนอกยังคงมืดมิด หลี่เซี่ยงตงลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก คลำหาไฟฉายที่หัวเตียงเตาผิงแล้วเปิดมันขึ้น อาศัยแสงไฟล้วงเอานาฬิกาข้อมือที่ซุกไว้ใต้หมอนออกมาดู

ตีสี่ตรง

ปิดไฟฉาย หลี่เซี่ยงตงหยิบเสื้อผ้าแล้วลงจากเตียงเตาผิงอย่างแผ่วเบา เขายังไม่ทันเดินออกจากห้อง หน้าต่างก็ถูกคนเคาะเบาๆ จากข้างนอก ตามมาด้วยแสงไฟฉายที่สว่างขึ้นอีกครั้ง

แสงไฟสว่างขึ้น เสียงเคาะหน้าต่างหยุดลง โจวอวี้ฉินหาวหวอดถือไฟฉายเตรียมจะลงจากเตียงเตาผิง