บทที่ 924 หอม~

หลี่เซี่ยงตงไปทำมื้อเช้า โหวซานช่วยจิ้งหรีดซุนตรวจรับของ ส่วนอาเจ๋อที่เข้าเวรดึกเมื่อคืนก็เข้าไปนอนชดเชยในห้องด้านใน

อาหารเช้าเรียบง่าย แค่ต้มโจ๊กแป้งข้าวโพดหนึ่งหม้อ แล้วเอาหมั่นโถวสองสามลูกไปอุ่นบนซึ้งนึ่งก็พอแล้ว ในครัวนอกจากมันฝรั่งกองเล็กๆ กับผักกาดขาวครึ่งหัวแล้ว ก็ไม่มีผักอย่างอื่นอีกเลย หลี่เซี่ยงตงไม่อยากจะมานั่งผัดมันฝรั่งเส้นแต่เช้าตรู่ กับข้าวที่จะกินคู่กันจึงเตรียมเป็นแตงกวาดองที่เหลืออยู่ในกระเป๋า

"กิน..." หลี่เซี่ยงตงกลับเข้าห้องมาเรียกคนกินข้าว พอเห็นจิ้งหรีดซุนกับโหวซานกำลังนั่งกินเมลอนอยู่ที่โต๊ะ คำพูดที่ยังไม่ทันจบประโยคก็ถูกกลืนกลับลงคอไป

สายตาเลื่อนไปมองกระสอบกับกล่องจิ้งหรีดในห้อง หลี่เซี่ยงตงก็ถามด้วยความประหลาดใจ "ลุงซุน เสร็จหมดแล้วเหรอครับ?"

จิ้งหรีดซุนกลืนเมลอนในปากลงคอแล้วยิ้ม "เสร็จหมดแล้วล่ะ ลุงก็แค่ดูว่าจิ้งหรีดในกระบอกไม้ไผ่แขนขาขาดหรือเปล่า แล้วก็เช็คจำนวนดู จำนวนครบก็โอเคแล้ว"