บทที่ 933 ดักรอ

"ฮ่าๆๆๆ!"

หลี่เสี่ยวโปที่อยู่ข้างๆ หัวเราะจนแทบจะขาดใจ เขาคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าหลี่เสี่ยวจู๋จะทำแบบนี้ แถมหลี่เสี่ยวไห่ยังทำตัวซื่อบื้อให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีอีกต่างหาก

"พี่เสี่ยวโปเลิกหัวเราะได้แล้ว ถ้าพี่หัวเราะอีกก็เอาลูกอมที่ผมให้พี่กินเมื่อวานคืนมาเลยนะ"

"เอ่อ... เสี่ยวไห่ มันสายไปแล้วล่ะ ถ้าน้องอยากได้คืน ก็ต้องไปหาในห้องน้ำสาธารณะเอาเองแล้วแหละ ยังไงซะพี่ก็ไม่มีให้คืนหรอก" หลี่เสี่ยวโปแบมือสองข้าง หลี่เสี่ยวไห่ก็โกรธจนหน้าแดงก่ำ

"เอาล่ะๆ เสี่ยวไห่ น้องยังเด็กอยู่ พวกเราอย่าไปโกรธน้องเลยนะ"