บทที่ 935 เกาะติดหนึบ

ถึงเสียงจะไม่ดังมาก แต่โหวซานก็ได้ยินชัดเจน

"อาเจ๋อ ฉันหวังดีช่วยสอนให้นะ ทำไมนายถึงมาว่าฉันแบบนี้ล่ะ?"

อาเจ๋อหยุดเดินแล้วหันกลับมาด้วยความเอือมระอา "ก็แค่ตะเกียบสองคู่กับชามสองใบ ฉันเปิดน้ำก๊อกล้างผ่านๆ แป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว จะมาล้างน้ำแรกน้ำสองอะไรให้วุ่นวาย แถมยังต้องเอากะละมังมารองน้ำล้างอีก ที่นายพูดมาทั้งหมดเนี่ย ถ้าไม่ใช่เพราะว่างจัดจนไม่มีอะไรทำ แล้วมันจะคืออะไร? แค่ล้างจานยังต้องให้นายมาสอนอีกเหรอ?"

อาเจ๋อพูดจบก็เดินหนีไปเลย ทิ้งให้โหวซานยืนหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธอยู่ตรงนั้น

ความรู้พวกนี้เขาอุตส่าห์แลกมาด้วยหยาดเหงื่อแรงงานจากหลี่เซี่ยงตงเชียวนะ การที่อาเจ๋อทำท่าทางแบบนี้ ก็เท่ากับว่าไม่เห็นค่าผลงานของเขาเลยสักนิด