บทที่ 944 ผลประโยชน์เพียงน้อยนิด

บนเตียงไม้สลักลายโบราณ โหวซานนอนกอดผ้าขนหนูหลับสนิท เสียงทุบประตูกับเสียงตะโกนเรียกไม่ได้ทำให้เขาตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

จนกระทั่งเสียงตะโกนเรียกชื่อ "ขงต้าหนี" แว่วมาเข้าหู โหวซานก็เบิกตาโพลงขึ้นทันที แล้วเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งบนเตียงเตาผิง

เขาเบิกตารูปสามเหลี่ยมที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยแดงก่ำ กวาดสายตามองไปรอบๆ ห้อง ปากก็พึมพำ "ไหนๆ อยู่ไหน?"

พอมองไม่เห็นใคร โหวซานก็คิดว่าตัวเองคงหูแว่วไปเอง ร่างกายอ่อนยวบยาบทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้ง

"ขงต้าหนี~"