บทที่ 953 พรวนดิน

หลี่เซี่ยงตงไม่รู้ว่าน้องเมียกำลังรื้อฟื้นเรื่องเก่ามาคิดเล็กคิดน้อยอยู่ในใจ พอเห็นเธอยืนนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา เขาก็กระแอมไอสองทีแล้วเอ่ยปากขึ้น

"อวี้ฉี เธอไปช่วยดูพวกหลี่เสี่ยวไห่หน่อยสิ อย่าให้ดึงแครอทขาดครึ่งท่อนหมดล่ะ"

"อ้อ ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูไปดูให้"

โจวอวี้ฉีหันหลังเตรียมจะเดินไป แต่ก็หยุดชะงัก แล้วส่งสายตาชื่นชมให้หลี่เซี่ยงตง

"พี่เขยคะ พี่ใช้จอบถากดินได้เก่งจังเลยนะคะ"