บทที่ 959 อยากกินอะไร?

คำขอของซุนจิ้งหรีด หลี่เซี่ยงตงปฏิเสธไม่ได้ สายตาในการดูของเขาไม่ดีพอ ถ้าไม่ลากซุนจิ้งหรีดไปด้วย เขาก็รู้สึกไม่วางใจ

"ได้ครับ แต่ลุงจะเลือกเองไม่ได้นะ สุดท้ายผมจะเป็นคนแบ่งให้ลุงชิ้นนึง"

ซุนจิ้งหรีดกลอกตาใส่ "ตงจื่อ พวกเราสองคนอาหลานใครบ้างไม่รู้ไส้รู้พุงกัน? คำพูดของเอ็งมันมีช่องโหว่นะ เรามาตกลงกันให้ชัดเจนก่อน ข้าเอาแค่ภาพวาดพู่กันจีนกับเครื่องลายคราม เฟอร์นิเจอร์เก่าก็รับได้ เอ็งอย่ามาส่งเดชโยนของชิ้นเล็กๆ ให้ข้าตอนจบก็แล้วกัน"

หลี่เซี่ยงตงหัวเราะแหะๆ "ไม่แน่นอนครับ ดูลุงพูดเข้าสิ ทำเหมือนผมเคยหลอกลุงอย่างนั้นแหละ"

ซุนจิ้งหรีดยิ้มตอบแต่ไม่ได้พูดอะไร ทุกอย่างเป็นที่รู้กันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก ถ้าไม่คุยกันให้ชัดเจน แกกลัวจริงๆ ว่าตอนจบหลี่เซี่ยงตงจะโยนเหรียญทองแดงมาให้แค่เหรียญเดียว