บทที่ 971 อุ้มไม่ไหว

"ในครัวทำกับข้าวอยู่นะ ถ้าขืนวิ่งเข้าไปอีก แม่จะกลับเข้าห้องไปเอาไม้ขนไก่มาตีให้เข็ดเลย"

โจวอวี้ฉินปล่อยมือจากหูของหลี่เสี่ยวจู๋ แล้วหันหลังกลับไปทำมื้อเช้าต่อ

อาเจ๋อที่ยืนกอดอกอยู่ในลานบ้านหัวเราะร่วน "ตงจื่อ บ้านนายนี่ครึกครื้นตั้งแต่เช้ายันค่ำเลยจริงๆ"

หลี่เซี่ยงตงปรายตามองหลี่เสี่ยวจู๋ที่กำลังลูบหูตัวเอง ลูกสาวคนนี้ช่างมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการสร้างบรรยากาศครึกครื้นให้กับบ้าน

เขาดึงสายตากลับมาแล้วมองไปทางอาเจ๋อ "ไม่ต้องมาอิจฉาหรอก ถ้ารู้สึกว่าบ้านตัวเองเงียบเหงาก็พยายามให้มากขึ้นสิ"