บทที่ 986 ห้ามแย่งกันนะ

"พวกหลานสองคนมานี่สิ"

โหวซานหิ้วถุงใส่ฮาเซลนัทถุงเล็กๆ เดินเข้ามาในห้อง วางถุงลงบนพื้น แล้วย่อตัวนั่งยองๆ ตามลงไป

เขาถ่างปากถุงออก เอามือกอบฮาเซลนัทขึ้นมากำใหญ่ต่อหน้าหลี่เสี่ยวไห่และหลี่เสี่ยวจู๋ ก่อนจะค่อยๆ แบมือปล่อยให้ฮาเซลนัทร่วงกลับลงไปในถุง

เสียงหล่นกระทบกันดังกรอบแกรบ ดึงดูดสายตาของหลี่เสี่ยวไห่และหลี่เสี่ยวจู๋ให้จ้องมองตาไม่กะพริบ

ในยุคสมัยที่แม้แต่ถั่วลิสงและเมล็ดแตงโมยังไม่สามารถกินได้อย่างอิสระ ต่อให้ฐานะทางบ้านจะดีแค่ไหน สองพี่น้องก็ใช่ว่าจะได้กินของพวกนี้บ่อยๆ ตามใจอยาก