ตอนที่ 242 ฉันก็โมโหเหมือนกัน

หยางเยฺว่เหอย่อมไม่มีทางรู้ความคิดที่แท้จริงของสือเป่า และยิ่งไม่รู้เลยว่า ช่วงที่เธอไม่อยู่บ้านนั้น บรรยากาศระหว่างสือเป่ากับสฺวี่ตงหลินเรียกได้ว่าเงียบกริบจนน่าอึดอัด

สฺวี่ตงหลินเพิ่งเข้าใจว่าที่สือเป่ายอมใกล้ชิดเขานั้นเป็นเพราะหยางเยฺว่เหอ เขาย่อมอยากฟื้นฟูความสัมพันธ์กับสือเป่า ตอนนี้เขามีลูกชายเพียงคนเดียว เมื่อก่อนตนเองไร้ความรับผิดชอบจนเรื่องราวบานปลายกลายเป็นแบบนี้ ก็ได้แต่คิดหาวิธีชดใช้ด้วยตัวเอง

ทว่าน่าเสียดายที่สือเป่าไม่ยอมเล่นด้วยเลยสักนิด