ตอนที่ 246 ความเอาใจใส่ของสฺวี่ตงหลิน

"พี่สะใภ้... พูดจาแบบนี้มันฟังไม่รื่นหูเอาเสียเลยนะ แม่ก็ตั้งใจมาดูสือเป่าแท้ ๆ ทำไมต้องให้พวกเรามารอตอนสือเป่าตื่นด้วยล่ะ" สฺวี่เทียนเหม่ยเบ้ปาก "ไปปลุกสือเป่าหน่อยก็หมดเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ"

หยางเยฺว่เหอปรายตามองเธอ "สือเป่าร่างกายไม่แข็งแรง ต้องนอนเยอะ ๆ ถึงจะช่วยเรื่องการเจริญเติบโตร่างกายได้ อีกอย่างเขาเพิ่งจะหลับไปได้ไม่นาน จะให้ฉันไปปลุกได้ยังไง ไม่ใช่ว่ามีเรื่องคอขาดบาดตายอะไรเสียหน่อย"

ความจริงเธอเองก็ไม่รู้ว่าสือเป่าหลับไปนานแค่ไหนแล้ว แต่เด็กเล็กได้นอนเยอะ ๆ ย่อมเป็นเรื่องดี เธอไม่อยากไปปลุกอยู่แล้ว ยิ่งเพื่อย่าที่มีหรือไม่มีก็ได้แบบเฉาเหม่ยซิ่วยิ่งไม่ต้องพูดถึง