ตอนที่ 294 เจตนาดีที่แฝงความนัย

หยางเจียเกินได้รับสายตาจากย่าของตน ตอนแรกก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ทว่าไม่นานก็เข้าใจทันทีว่าต้องการให้ตนทำอะไร

"สือเป่า น้ารักหลานขนาดนี้ หลานไม่อยากนอนกับน้าเหรอครับ" หยางเจียเกินย่อตัวลง ใช้สองมือกุมมือน้อย ๆ ของสือเป่าไว้พลางเอ่ยถามเสียงเบา

สือเป่าดูเหมือนจะคาดไม่ถึงว่าน้าของตนจะมาไม้นี้ ดวงตากลมโตฉายแววงุนงงขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองหยางเยฺว่เหอ แล้วจึงหันกลับมาพูดกับน้า "ไว้คราวหน้าสือเป่าค่อยนอนกับน้านะครับ!" ถึงแม้น้าจะดีมาก แต่แม่ย่อมดีกว่าแน่นอน