ตอนที่ 397 คัดลายมือ

หยางเยฺว่เหอลองชิมขนมที่หยางเจียเกินนำกลับมาให้เกือบหมดแล้ว และพอจะเข้าใจรสชาติที่คนยุคนี้ชื่นชอบเป็นพิเศษแล้วเช่นกัน ตอนนี้ก็แค่รอให้สฺวี่ตงหลินนำวัตถุดิบกลับมาให้ เธอก็จะเริ่มลงมือค้นคว้าทดลองได้

ทว่าตอนนี้วัตถุดิบยังมาไม่ถึง จึงยังทำอย่างอื่นไม่ได้ ทำได้เพียงใช้เวลาว่างสอนสือเป่าคัดลายมือไปพลาง ๆ

เธอไม่ได้คาดหวังว่าในอนาคตสือเป่าจะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ แต่ถึงแม้ต่อไปจะไม่เดินบนเส้นทางสายนี้ ก็จะไม่อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้เป็นอันขาด