ตอนที่ 438 โมโหแล้วนะ

หยางเยฺว่เหอนิ่งไปนานจนไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ สฺวี่ตงหลินจึงคิดว่าเธอคงไม่ยอมทำเรื่องพรรค์นี้แน่แล้ว อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ

"ตามใจคุณ ผมออกไปก็... อื้อ!"

คำพูดยังไม่ทันจบประโยค ภาพตรงหน้าของสฺวี่ตงหลินก็พลันมืดลง จากนั้นเขาก็พูดอะไรไม่ออกอีกเลย