ตอนที่ 466 คิดหาหนทาง

เมื่อเห็นสีหน้าของหยางซานเหอซีดเผือดลงเรื่อย ๆ คล้ายกับถูกคำพูดของเขากระทบกระเทือนจิตใจ อู๋หวยก็ไม่มัวมานั่งถือสาเรื่องความเหมาะสมอีกต่อไป ถึงอย่างไรทั้งสองคนก็คบหาดูใจกันอยู่แล้ว เขาจึงรีบยื่นแขนออกไปดึงเธอเข้ามากอดไว้แนบอกครึ่งหนึ่ง

"คุณอย่ากลัวไปเลยนะ คนที่บ้านผมก็แค่คิดกันไปเองเท่านั้น อีกอย่างคุณต้องสอบติดมหาวิทยาลัยได้อย่างแน่นอน พวกเขาไม่มีเหตุผลอะไรให้คัดค้านเลยจริง ๆ คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอกครับ!"

น้ำเสียงของอู๋หวยอ่อนโยนเป็นที่สุด เป็นน้ำเสียงที่หยางซานเหอชอบมากที่สุด ทว่าในยามนี้ ต่อให้ได้ยินน้ำเสียงอ่อนโยนนี้ก็ยากที่จะทำให้เธอสงบใจลงได้อย่างสิ้นเชิง