ตอนที่ 696 ตัวนำโชคไงล่ะ

คำพูดนี้สร้างความประหลาดใจให้หยางเยฺว่เหอเป็นอย่างยิ่ง เธอรีบกล่าวว่าไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ก็ต้องขอบคุณลุงกู่มากจริง ๆ

"คำขอบคุณไม่ต้องหรอกน่า ถ้าเรื่องนี้สำเร็จก็รีบพาสือเป่าย้ายมาอยู่เร็ว ๆ เถอะ ฉันอยู่คนเดียวมันเหงาจะตาย ชั่วนาตาปีไม่มีแม้แต่คนจะคุยด้วย" ลุงกู่ลูบหัวสือเป่าพลางว่า "เธอพาสือเป่ามาแล้วก็ไม่ต้องห่วงว่าจะยุ่งจนทำไม่ไหว ถึงตอนนั้นฉันช่วยเลี้ยงสือเป่าให้ เธอสบายขึ้นแน่!"

"ต่อให้ฉันย้ายมาแล้ว จะกล้าให้คุณลุงช่วยเลี้ยงเด็กได้ยังไงกันคะ!" หยางเยฺว่เหอยิ้มพลางจุ่มผ้าขี้ริ้วลงในกะละมังน้ำเพื่อซัก