บทที่ 1003: พวกท่านสองคนยังจะมียางอายอยู่บ้างไหม?

“สหายเสี่ยวหลิว นายนี่มันเป็นดาวนำโชคจริงๆ!” ฉินเจิ้งเหว่ยตบไหล่หลิวเกินไหล ใบหน้าเต็มไปด้วยความชื่นชม “ไปเรียนโรงเรียนภาคค่ำยังไปเจอเพื่อนร่วมรุ่นที่แผนกเอกสารของสำนักงานตำรวจนครบาลได้อีก แถมยังช่วยงานใหญ่ได้ในช่วงเวลาสำคัญอีกด้วย”

ทำหน้าแบบนี้ทำไม?

คิดจะแนะนำคู่ครองให้ฉันรึไง?

ฉันยังเป็นเด็กอยู่นะ!

หลิวเกินไหลเกาหัว ยิ้มเขินอาย พยายามทำตัวเป็นเด็กหนุ่มครึ่งเด็กครึ่งผู้ใหญ่ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย