บทที่ 1005: ผลีผลามไปหน่อยแล้ว

“เลิกงานแล้วค่อยไป มันจะไม่ช้าไปเหรอครับ?”

ติงต้าซานเป็นคนซื่อสัตย์ และก็เป็นคู่หูของเขาด้วย ในเมื่อมาขอร้องถึงตัวแล้ว หลิวเกินไหลก็ยินดีที่จะช่วย

“ไม่ช้า ไม่ช้าหรอก แกรู้ไหม น้องสาวพวกเราไม่อยากจะโดนเขาตามตื๊อตอนคนเยอะๆ ก็เลยรอให้คนอื่นกลับกันไปหมดแล้ว หล่อนถึงค่อยกลับทุกวัน แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังหลบเขาไม่พ้นเลย แกบอกสิว่าน่าโมโหไหม?” ติงต้าซานพูดอย่างฉุนเฉียว

น้องสาวเขาใจกล้าดีเหมือนกันนะ ไม่กลัวไอ้หมอนั่นจะถือโอกาสทำมิดีมิร้ายเหรอ?

ยุคสมัยนี้เขาถือคติข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกกันนะ ถ้าเกิดโดนไอ้หมอนั่นข่มขืนจริงๆ ชื่อเสียงก็เน่าเหม็นหมด ไม่อยากแต่งก็ต้องแต่ง