บทที่ 103: ไอ้คนที่ชื่อหลิวเกินไหลน่ะ ตกปลาก็เก่งมากเหมือนกัน

เดิมทีหลิวเกินไหลนึกว่าฤดูหนาวขนาดนี้คงจะไม่มีใครมาตกปลา พอมาถึงแล้วดู ไม่เพียงแต่จะมี แต่ยังมีไม่น้อยเลยด้วยซ้ำ ไกลๆ ใกล้ๆ บนพื้นน้ำแข็งมีคนอยู่สิบกว่าคนได้

คนเหล่านี้บางคนก็แต่งตัวมิดชิด เสื้อผ้ามีรอยปะน้อย ดูแล้วก็รู้ว่าเป็นคนว่างงานมาจากเมืองสี่จิ่ว บางคนก็แต่งตัวเก่าขาดรุ่งริ่ง ขนาดเสื้อนวมยังไม่มีเลย ทำได้แค่กระโดดไปมาเพื่อให้ความอบอุ่น น่าจะเป็นคนจากหมู่บ้านไหนสักแห่งมาเสี่ยงโชค

ยุคนี้ไม่มีสิ่งที่เรียกว่านักตกปลาหรอก ฤดูหนาวขนาดนี้มาตกปลาก็มีเหตุผลเพียงข้อเดียว... หิว

เมื่อขึ้นไปบนพื้นน้ำแข็ง หลิวเกินไหลก็ดูความหนาแวบหนึ่ง ชั้นน้ำแข็งอย่างน้อยก็หนาครึ่งฉื่อได้ หากไม่มีเครื่องมือเดิมทีก็เจาะไม่เข้า เมื่อมองไปรอบๆ หลิวเกินไหลก็เดินไปยังชายชาวเมืองคนหนึ่งที่ห่อตัวมิดชิด

“คุณลุงครับ ขอยืมจอบเหล็กใช้หน่อยได้ไหมครับ” หลิวเกินไหลยื่นบุหรี่ให้มวนหนึ่ง