บทที่ 1039: กัวฉุนเป่าซื้อรถ

พอไปถึงสถานีตำรวจภูธรเขตของกัวฉุนเป่า ลุงยามจำเขาได้ทันที ไม่ถามอะไรเลย เปิดประตูให้เขาเข้าไป

ส่งหมูป่าไปครั้งหนึ่ง ลุงยามประทับใจเขามาก รอยยิ้มบนใบหน้าย่นจนเป็นชั้นๆ คาดว่ากับหัวหน้าก็ยังไม่สุภาพขนาดนี้

ในห้องทำงานใหญ่ของหน่วยสืบสวนอาชญากรรมมีคนอยู่ไม่กี่คน ไม่รู้ว่าไปยุ่งอะไรกันหมด กัวฉุนเป่ากำลังก้มหน้าก้มตาจัดเอกสาร ไม่ทันสังเกตว่ามีคนมา หลิวเกินไหลเคาะประตูสองที เขาถึงเงยหน้าขึ้นมา พอเห็นว่าเป็นหลิวเกินไหล ก็ลุกขึ้นยืนพรวดพราด

“มาได้จังหวะพอดีเลย ไป พาฉันไปซื้อจักรยานหน่อย”

“เดี๋ยวนะ หมายความว่าไง? เมื่อวานเพิ่งจะดูตัว วันนี้จะซื้อรถเลยเหรอ คิดจะแต่งงานสายฟ้าแลบหรือไง?” หลิวเกินไหลตกใจกับท่าทางตื่นเต้นของไอ้หมอนี่