บทที่ 1084: ฉันมีทางออก

“เหล่าลิ่ว เอาเสื้อผ้าของพวกเรามาให้หมด ยัดเข้าไปให้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดูสิว่าพอไหม?” ลวี่เหลียงพูดความคิดของเขา

“ฉันไปเอาเอง”

หลิวเกินไหลคิดหาทางที่ดีกว่าไม่ได้ ก็ต้องลองวิธีของลวี่เหลียงดูก่อนว่าใช้ได้หรือไม่

เขาไปที่ห้องโดยสารที่สามก่อน หิ้วสัมภาระของหลี่ฝูจื้อกับหวังเลี่ยงออกมาจากใต้เตียง แล้วกอดเสื้อผ้าของจางฉวินที่กระจายอยู่บนเตียงบน กลับมาที่ห้องโดยสารแรก

ลวี่เหลียงเอาเสื้อผ้าของเขาออกมาแล้ว กำลังยัดใส่ลังไม้ ไอ้หมอนี่ไม่ได้เกรงใจเขาเลยแม้แต่น้อย