บทที่ 1094 : บัตรเชิญ

โอกงเหอไม่ได้ให้หลิวเกินไหลลงมือเอง เขาปิดฝากล่องอาหาร แล้ววางกล่องอาหารไว้ข้างๆ แล้วก็ดีดลูกคิดต่อ

“ทำไมท่านไม่กิน?” หลิวเกินไหลประหลาดใจเล็กน้อย

“รออาหารเช้ามาแล้วค่อยกินพร้อมกัน” โอกงเหอดีดลูกคิดไปพลาง พูดไปพลาง “ของอร่อยขนาดนี้ ถ้ากินแค่สองสามคำแล้ววางลง มันจะทำให้ผมวอกแวก”

หลิวเกินไหลเงียบไป

เขาคิดถึงคำพูดคลาสสิกประโยคหนึ่งสงครามเป็นการทดสอบความอดทนของชาติอย่างยิ่งใหญ่