บทที่ 1103: นายต้องร้องเพลง

หมั่นโถวขาวนุ่มกว่าหมั่นโถวแข็งๆ คนในครอบครัวกินแล้วก็ไม่ส่งเสียงอะไรเลย

แต่หมั่นโถวสองลูกจะพอคนมากมายได้อย่างไร? กินได้แค่ครึ่งอิ่ม หมั่นโถวก็หมดแล้ว

เกินซีเกินหวังมองหลี่หลานเซียงอย่างกระหาย หลี่หลานเซียงตาเบิกกว้าง “หมั่นโถวหมดแล้ว ถ้าไม่อิ่มก็กินหมั่นโถวข้าวโพด ถ้าไม่อยากกินก็แสดงว่าไม่หิว ฉันไม่ตามใจพวกแกหรอก”

ได้ แม่ไม่ให้หมั่นโถว ไอ้เด็กสองคนก็ต้องกินหมั่นโถวข้าวโพด

กัดไม่ลง ก็ฉีกออกแล้วกิน ความเปรี้ยวที่สุดคือฟันหน้า ไม่ต้องกัด แค่ใช้ฟันกรามเคี้ยว กินหมั่นโถวกับกินหมั่นโถวข้าวโพดก็ไม่ต่างกัน