บทที่ 1105: เจ้าหนุ่มคนนี้…หนทางในอนาคตยังอีกยาวไกล

หลิวเกินไหลขับรถมาถึงทางเข้าถนนใหญ่แล้วก็จอดรถ

มองแผนที่นำทาง ข้างหน้าไม่มีคนสกัดกั้นแล้ว เจิ้งเหล่าตั้นกับพวกอยู่ห่างจากเขาอีกสิบกว่าลี้ อย่างน้อยต้องใช้เวลาอีกหนึ่งชั่วโมงกว่าจะมาถึง

หลิวเกินไหลฟุบลงบนแฮนด์รถ ตั้งใจจะนอนพักผ่อนก่อน

ลมยามค่ำคืนค่อนข้างแรง ถึงจะใส่เสื้อกันหนาวที่หลิวฟางถักให้ ก็ยังรู้สึกหนาวเล็กน้อย หลิวเกินไหลคิดในใจ ล้วงเสื้อโค้ทจากมิติออกมา สวมทับลงไป ก็อุ่นขึ้นมากทันที

ถ้าเป็นยุคหลัง คิดจะนอนข้างถนน ไม่มีทางเลย รถที่วิ่งไปมาจะส่งเสียงดังจนแกนอนไม่หลับ แต่ตอนนี้รถไม่มากนัก โดยเฉพาะในสถานที่รกร้างแบบนี้ กลางคืนแทบจะไม่มีรถผ่านเลย ไม่นานหลิวเกินไหลก็หลับไปแล้ว