บทที่ 1109: หลอกง่ายจริงเชียว

บ้านแม่ของฉินหลิงก็อยู่ในบ้านพักรวมแห่งหนึ่ง พอหลิวเกินไหลกับพวกไปถึง บ้านฉินก็มีญาติมากันไม่น้อย แถมที่ประตูก็แปะ คู่ผ้ายมงคลไว้แล้ว

แม้ว่าลูกสาวจะแต่งงานแบบทุลักทุเล แต่ความครึกครื้นที่ควรมีก็ต้องมี

ตอนฉินหลิงเดินเข้าประตู ผู้หญิงหลายคนที่รวมตัวกันอยู่ก็ตะลึงไปชั่วขณะ คนหนึ่งถามว่า “หลิงเอ๋อร์ แกกลับมาทำไม?”

“หย่งเฉียงบอกว่า เขาจะมารับเจ้าสาว ก็เลยให้ฉันกลับมาก่อน” ฉินหลิงลูบผมข้างหู แล้วอธิบายอย่างเขินอายเล็กน้อย

ผู้หญิงคนนั้นได้ฟังก็ตาแดงก่ำทันที “ถือว่าครอบครัวเหอมีน้ำใจ”