บทที่ 111: ตะเกียงดวงหนึ่งในบ้าน

ตอนที่หลิวเกินไหลกลับมาถึงแถวกับดักนั้น ดวงอาทิตย์ก็ใกล้จะตกดินแล้ว เจ้านั่นโก่ววั่งไฉกลับยังคงเฝ้าคูรอหมูอยู่

ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว ยังมีคนเพิ่มมาอีกคนหนึ่งหลังก้อนหินใหญ่... หานต้าหู่

“เกินไหลกลับมาแล้วเหรอ จับอะไรได้บ้างไหม”

โก่ววั่งไฉกับหานต้าหู่วิ่งต้อยๆ เข้ามาหา สี่ตากวาดมองไปตามตัวเขา

“โชคไม่ดีเลย ก็จับได้แค่ไก่ฟ้าตัวเดียว อีกตัวหนึ่งเกือบจะจับได้แล้ว บ้าเอ๊ย มันบินขึ้นไปบนต้นไม้แล้วไม่ยอมลงมา”