บทที่ 1116: ฝูงนักกิน

ในโรงอาหารเล็กมีโต๊ะกลมสองตัว แต่ละตัวสามารถนั่งได้สิบคน สือถังจือนั่งอยู่ข้างโต๊ะกลมด้านใน ข้างๆ คือผู้บัญชาการจิ่ง

คนที่นั่งโต๊ะนี้มีเจ็ดแปดคน หลิวเกินไหลเคยเห็นแค่สี่ห้าคน ในจำนวนนั้นมีหัวหน้าหวังอยู่ด้วย

สือถังจือกับผู้บัญชาการจิ่งกำลังกินไปพลาง คุยกันเสียงเบาไปพลาง ไม่มีใครเห็นเขา มีเพียงหัวหน้าหวังที่เงยหน้าขึ้นโดยไม่ตั้งใจ เห็นหลิวเกินไหลทันที แล้วหัวเราะว่า “โอ้ วีรบุรุษตัวน้อยของเรามาแล้ว”

เรียกฉันว่า ตัวน้อย อีกแล้ว... ทำไมฉันถึงไม่ชอบฟังเลย!

“หัวหน้าหวังสบายดีครับ!” หลิวเกินไหลยืนตรงทำความเคารพทันที ท่าทางสุภาพเรียบร้อยมาก