บทที่ 1125 : คนแซ่จู

“ฉันไม่มีเวลาดูแลแก” จินเม่าลังเลเล็กน้อย

การดูแลกับการสอนเป็นคนละเรื่องกัน การดูแลคือพาไปไหนมาไหนด้วยเหมือนหลิวเกินไหลเมื่อก่อน หรืออย่างฉีต้าเป่าและฉินจ้วงในตอนนี้ ที่คอยติดตามอาจารย์ไปทุกที่ เรียนรู้จากการปฏิบัติจริง ส่วนการสอน แค่ตอบคำถามไขข้อข้องใจ ไม่ได้พาตัวติดกันทั้งวัน

“ไม่เป็นไรครับ” ฉือเหวินปินพยายามยัดเยียดตัวเอง “อาจารย์แค่พาเข้าประตู การฝึกฝนขึ้นอยู่กับตัวบุคคล อาจารย์แค่ชี้ทางให้ผม ส่วนงานเฉพาะเจาะจง ก็ยังมีศิษย์พี่คอยสอนผมได้ไม่ใช่เหรอครับ?”

ศิษย์พี่?

เป็นอาจารย์ไม่ได้ เป็นศิษย์พี่ก็ได้วะ หลิวเกินไหลกำลังจะแสดงท่าที แต่หวังต้งก้าวออกมา “อาจารย์ ผมว่าเขาดูหัวไวอยู่นะ รับไว้เถอะครับ ช่วงไหนอาจารย์ยุ่งๆ ผมจะดูแลเขาเอง”