บทที่ 1128 : ฉันจะทำให้เจ้ากินไม่ลง

การดักรอแบบ นอนรอกระต่ายชนตอแบบนี้น่าเบื่อที่สุด แต่ก็ไม่มีวิธีอื่น ขโมยไม่ใช่สายลับ ไม่มีเป้าหมายชัดเจน ยิ่งไม่สามารถยืนยันได้ว่าจะมาไหม มาเมื่อไหร่ ทำได้แค่รออย่างโง่ๆ

ยังดีที่อากาศเย็นลงแล้ว ไม่ต้องเป็นอาหารยุง ไม่อย่างนั้นคงทรมานแย่

หลิวเกินไหลจู่ๆ ก็รู้สึกว่าเสบียงที่เขาบริจาคไปมันน้อยเกินไป ไม่คุ้มกับการต้องมาทนลำบากเพื่อ คูปองเสบียงแค่นี้เลย

ส่งหมูป่าให้สถานีตำรวจอีกสักตัวดีไหม?

ส่งบ้าบออะไร!