บทที่ 1130 : ที่แท้ก็ยังขาดประสบการณ์จริง ๆ

กลางวัน หลิวเกินไหลนอนที่บ้านพ่อแม่บุญธรรม ขากลับบ้าน เขาเอาซาลาเปาติดมือไปด้วยสองลูก

อีกสองลูก เขากินไปแล้วเมื่อกลางดึกเมื่อวาน

รสชาติของซาลาเปานี้เทียบกับที่ร้านอาหารของรัฐในคอมมูนไม่ได้เลย ถ้าเป็นของร้านนั้น หลิวเกินไหลคงกินรวดเดียวสี่ลูกไปแล้ว

ตอนกินข้าวเย็น สือถังจือหยิบซาลาเปาสองลูกนั้นขึ้นมา ยื่นให้หลิวเหลียนลูกหนึ่ง

"นี่เป็นของที่ลูกชายเราหามาได้ ลองชิมกันหน่อยว่ารสชาติเป็นยังไง"