บทที่ 114: ทำไมต้องเป็นคุณตาเจ็ด

“ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่อยากจะลองนั่งรถไฟดู ผมโตมาจนป่านนี้ ยังไม่เคยนั่งรถไฟเลยครับ!” หลิวเกินไหลเกาหัว เผยให้เห็นความประหม่าและเขินอายที่เหมาะสมกับวัยของเขา

“แกอายุเท่าไหร่กันเชียว ไม่เคยนั่งรถไฟก็ไม่แปลกไม่ใช่เหรอ” สารวัตรเซียวหัวเราะแล้วกล่าวว่า “แกไม่ต้องรีบร้อนหรอก รอให้สถานีตำรวจสถานีรถไฟต้องการให้แกไปช่วยเมื่อไหร่ แกก็จะรู้เองว่าการนั่งรถไฟไม่ใช่เรื่องสบายๆ เลย”

“ถึงอย่างนั้นผมก็ยอมครับ” หลิวเกินไหลพึมพำเสียงเบา

“เหอะๆ…” สารวัตรเซียวก็หัวเราะอีกครั้ง “เอาล่ะ พวกเราก็คุยกันพอสมควรแล้ว แกตัดสินใจได้แล้วว่าจะไปหรือไม่ไป ก็ไปบอกเสี่ยวเหอแล้วกัน ฉันยังมีธุระต้องทำ ไปก่อนล่ะ”

พูดจบประโยคนี้ สารวัตรเซียก็ลุกขึ้นออกจากห้องทำงานไป