บทที่ 1141: กระบี่อาญาสิทธิ์

ระหว่างลาดตระเวนรอบบ่าย หลิวเกินไหลยังคงเดินด้วยความเร็วปกติ เขาคิดว่าฉือเหวินปินคงจะบ่นอิดออดตลอดทาง แต่ผิดคาด เจ้านั่นกัดฟันเดินตามมาโดยไม่ปริปากบ่น

ด้วยความเร็วระดับนี้ เดินสองรอบได้สบายๆ

หรือว่าแค่บ่นไปงั้นๆ แต่จริงๆ แล้วจะเดินสองรอบ?

หลิวเกินไหลอดใจไม่ไหว ถามออกไปตรงๆ แต่กลับได้รับสายตาค้อนขวับจากฉือเหวินปิน

“คิดอะไรอยู่? ฉันเน้นคุณภาพไม่เน้นปริมาณ ถ้าไม่ทำก็ไม่ทำ ถ้าทำต้องทำให้ดี”