บทที่ 1150: ความโหดร้ายของโลกมนุษย์

ขโมยคนสุดท้ายขึ้นรถไฟไปแล้ว

นี่เป็นลูกไม้ที่พวกเขาใช้ประจำ บนรถไฟคนเยอะ พวกเขาแต่งตัวธรรมดา หน้าตาไม่มีเอกลักษณ์ พอแทรกตัวเข้าไปในฝูงชน ขอแค่นิ่งเข้าไว้ ไม่แสดงพิรุธต่อหน้าตำรวจ ส่วนใหญ่ก็มักจะรอดตัวไปได้

น่าเสียดาย ที่เขามาเจอ โปรเพลเยอร์ อย่างหลิวเกินไหล ที่ทำเครื่องหมายเขาไว้เรียบร้อยแล้ว

ตอนที่หลิวเกินไหลหาตัวเขาเจอ เขากำลังเล่นหยอกล้อกับลูกของผู้โดยสารคนหนึ่ง ทำตัวเหมือนคุณลุงใจดี เด็กวัยสามสี่ขวบหัวเราะคิกคักชอบใจ

หลิวเกินไหลตัดสินใจสอนบทเรียนสำคัญที่สุดในชีวิตให้เด็กน้อยคนนั้น ใช้ความจริงสอนให้รู้ว่า คนที่ยิ้มให้เรา ไม่ได้แปลว่าเป็นคนดีเสมอไป