บทที่ 1154: น้ำคร่ำแตกแล้ว

ลุงชิวได้รอบรถตอนเย็น ยังมีธุระต้องทำอีกเยอะ เลยไม่ได้อยู่นาน คุยเล่นกันไม่กี่ประโยคก็ขอตัวไปก่อน

พอลุงชิวไป ฉือเหวินปินก็อดถามไม่ได้ "แกจะเอาหน่อกล้วยไปทำอะไร?"

"ก็แกบอกเองไม่ใช่เหรอว่ากล้วยป่ากินแทนข้าวได้? ฉันก็อยากบริจาคให้สถานีบ้าง ถึงเวลาแกก็ช่วยฉันชั่งด้วยล่ะ" หลิวเกินไหลนั่งลงที่เดิม ตากแดดต่อ

"เพ้อเจ้อ! กล้วยเป็นพืชเมืองร้อน ที่นี่หนาวจะตาย ปลูกไม่ขึ้นหรอก" ฉือเหวินปินทิ้งก้นลงนั่งบนอิฐสองก้อนนั้นบ้าง "ถ้าแกอยากบริจาคกล้วยป่า ฉันช่วยแกได้นะ แค่โทรศัพท์กริ๊งเดียวก็เรียบร้อย"

"งั้นแกช่วยขอต้นกล้วยป่าให้ฉันหน่อยสิ!" หลิวเกินไหลถือโอกาสขอทันที