บทที่ 1159: ความสุขของพ่อลูก

ย่าและหลี่หลานเซียงไม่ได้ค้างคืนที่บ้านหลิวฟาง ยังไม่ทันมืด หลิวเกินไหลก็ต้องขับรถไปส่งพวกท่านกลับหมู่บ้านหลิ่งเฉียน

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังกินข้าวเช้า หลิวเกินไหลบุ้ยปากไปทางรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง ยิ้มให้หลิวซวนจู้

อดใจรอมาตั้งครึ่งค่อนปี ในที่สุดหลิวซวนจู้ก็จะได้แสดงฝีมือ

พอเข้าเดือนพฤศจิกายน อากาศเริ่มเย็น หลิวเกินไหลต้องสตาร์ทรถหลายครั้งกว่าเครื่องจะติด เมื่อคืนมีแม่คะนิ้งลง เครื่องยิ่งสตาร์ทติดยากกว่าปกติ

หลิวซวนจู้เหมือนจะมีลางสังหรณ์ รวบรวมกำลังขาถีบคันสตาร์ทเต็มแรง แต่มอเตอร์ไซค์พ่วงข้างแค่คำราม "บรื้น บรื้น" สองที แล้วเงียบกริบ