บทที่ 1168: ไม่รู้จักอารมณ์สุนทรีย์เอาซะเลย

กินข้าวเช้าฝีมือน้าอู๋เสร็จ ส่งสือถังจือไปทำงาน หลิวเกินไหลก็กลับไปนอนต่อ

หลังจากนอนบนโต๊ะแปดเซียนแข็งโป๊กมาครึ่งค่อนคืน พอได้นอนบนเตียงนุ่มๆ หลิวเกินไหลรู้สึกสบายจนบอกไม่ถูก

หลับยาวจนถึงบ่ายสามบ่ายสี่ หลิวเกินไหลตื่นขึ้นเพราะเสียงคุยเสียงหัวเราะ

มีเพื่อนบ้านมาเยี่ยมหลิวเหลียนอีกแล้ว

ละแวกบ้านพ่อแม่บุญธรรมส่วนใหญ่เป็นข้าราชการระดับสูงทั้งนั้น ปกติไม่ค่อยมีใครมาเยี่ยมเพราะงานสือถังจือเป็นความลับ แต่หลิวเหลียนเข้ากับเพื่อนบ้านได้ดี ช่วงอยู่เดือนนี้แทบจะมีคนมาคุยเล่นเป็นเพื่อนทุกวัน