บทที่ 1180: ติงเป่าซานผู้โอหัง

หลิวเกินไหลไม่ได้ขู่ ติงเป่าซานอยู่แถวนี้จริงๆ

เมื่อชั่วโมงกว่าๆ ที่แล้ว ติงเป่าซานมุดเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่ง เฝ้าอยู่ปากถ้ำ นิ่งสนิท น่าจะกำลังหลับ

คนร้ายหนีคดีแบบเขา เหมือน นกที่ตื่นกลัวเกาทัณฑ์ (ขวัญผวา) นอนหลับก็ต้องลืมตาข้างหนึ่ง แค่เสียงแกรกกรากนิดเดียวก็สะดุ้งตื่นได้

ถ้ำนั่นอยู่ทางซ้ายหน้าของพวกเขา ห่างไปสองสามร้อยเมตร บนไหล่เขา จากมุมนี้ยังมองไม่เห็น

ถ้าเป็นตอนกลางคืน อาศัยความมืดพรางตัว หลิวเกินไหลคงพาพวกเขาเข้าไปใกล้ๆ แล้วแกล้งทำเป็นบังเอิญเจอถ้ำได้